مسایل مربوط به گرافیک

جشن نوروز از لحظه اعتدال بهاری آغاز می‌شود. در دانش ستاره‌شناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در نیم‌کره شمالی زمین به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از صفحه استوای زمین می گذرد و به سوی شمال آسمان می‌رود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود، و در تقویم هجری خورشیدی با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است. نوروز در تقویم میلادی با ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.

در کشورهايی مانند ایران و افغانستان که تقويم هجری شمسي به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای آسیای میانه و قفقاز، تقويم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود

واژه نوروز یک اسم مرکب است که از ترکیب دو واژهٔ فارسی «نو» و «روز» به وجود آمده است. این نام در دو معنی به‌کار می‌رود

۱) نوروز عام: روز آغاز اعتدال بهاری و آغاز سال نو
۲) نوروز خاص: روز ششم فروردین با نام «روز خرداد»

ایرانیان باستان از نوروز به عنوان ناوا سرِدا یعنی سال نو یاد می‌کردند. مردمان ایرانی آسیای میانه نیز در زمان سغدیان و خوارزمشاهیان، نوروز را نوسارد و نوسارجی به معنای سال نو می‌نامیدند

واژه نوروز در الفبای لاتین

در متن های گوناگون لاتین، بخش نخست واژه نوروز با املای No،Now،Nov و Naw و بخش دوم آن با املای Ruz، Rooz و Rouz نوشته شده است. در برخی از مواقع این دو بخش پشت سر هم و در برخی با فاصله نوشته می‌شوند. اما به باور دکتر احسان یارشاطر بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در الفبای لاتین با توجه به قواعد آواشناسی، به شکل Nowruz توصیه می‌شود. این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های یونسکو و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود

پیشینه

منشا و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست. در برخی از متن های کهن ایران ازجمله شاهنامه فردوسی و تاریخ طبری، جمشید و در برخی دیگر از متن ها، کیومرث به‌عنوان پایه‌گذار نوروز معرفی شده است. پدید آوری نوروز در شاهنامه، بدین گونه روایت شده است که جمشید در حال گذشتن از آذربایجان، دستور داد تا در آنجا برای او تختی بگذارند و خودش با تاجی زرین بر روی تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تاج زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردند و آن روز را روز نو نامیدند

برخی از روایت‌های تاریخی، آغاز نوروز را به بابلیان نسبت می‌دهد. بر طبق این روایت‌ها، رواج نوروز در ایران به ۵۳۸ سال قبل از میلاد یعنی زمان حمله کورش بزرگ به بابل بازمی‌گردد همچنین در برخی از روایت‌ها، از زرتشت به‌عنوان بنیان‌گذار نوروز نام برده شده است.اما در اوستا (دست کم در گاتها) نامی از نوروز برده نشده است.‌

خانه‌تکانی 

يا چنان نمای که هستی، يا چنان باش که می‌نمايی
«بايزيد بسطامی»

بدترين و خطرناکترين کلمات اينست: «همه اين جورند».
تولستوی

حقيقت چيزي نيست که نوشته مي‌شود .. آن چيزي است که سعي مي‌شود پنهان بماند!

به جاي اين كه سعي كنيد مرد موفقيت باشيد، سعي كنيد مرد ارزشها باشيد.
آلبرت انيشتين

اگر همواره مانند گذشته بينديشيد، هميشه همان چيزهايي را به‌دست مي‌آوريد كه تا بحال كسب كرده‌ايد .
فاينمن

وقتی انسان دوست واقعی دارد كه خودش هم دوست واقعی باشد.
«امرسون»


در بين تمامي مردم تنها عقل است كه به عدالت تقسيم شده زيرا همه فكر مي‌كنند به اندازه كافي عاقلند.
رنه دكارت

                                 تورو از خاطرم برده تب تلخ فراموشی

                          دارم خو می کنم با این فراموشی و خاموشی 

 
                         چرا چشم دلم کوره عصای رفتنم سسته
 

                         کدوم موج پریشونی تو رو از ذهن من شسته

                         خدایا فاصله ات تا من خودت گفتی که کوتاهه
 

                         از اینجا که من ایستادم چه قد تا آسمون راهه 

                          من از تکرار بیزارم از این لبخند پژمرده


                         از این احساس یاسی که تو رو از خاطرم برده

                         به تاریکی گرفتارم شبم گم کرده مهتابُ 


                        بگیر از چشمای کورم عذاب کهنه ی خوابُ 

                       چرا گریه ام نمی گیره مگه قلب من از سنگه 


                       خدایا من کجا میرم کجای جاده دلتنگه 
 

                  
                      میخوام عاشق بشم اما تب دنیا نمی زاره 


                     سر راه بهشت من درخت سیب می کاره 

                                                           نازی ۰۷/۰۱/۸۹

سپندارمذگان روزی برای عشق ایرانیان

ایسکانیوز: در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، بلکه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است که در تقویم جدید ایرانی دقیقاً مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها سه روز پس از روز والنتاین، این روز سپندارمذگان نام دارد. سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشتن عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کند. در این روز، زنان و مردان با مهر و دوستی به همدیگر هدیه می‌دهند. سپندار لقب ملی زمین بود، یعنی مقدس و فروتن. زمین نماد عشق است، چون با تواضع و فروتنی و گذشت به همه عشق می‌ورزد. سپندارمذ از ریشه «سپنتارمئی‌تی»، نماد «جاودانی مونث» و مظهر محبت، خلوص و پارسایی در عالم ماده و نگهداری از زنان نیک کردار است. «مئی تی» به معنی اندیشیدن، محبت، خلوص، فروتنی و در جایی، پارسایی و پرهیزگاری است، «سپنت» به معنی مقدس و «ارم» به معنی درست مناسب و بایسته که در مجموع، سپنتارمئی تی را تشکیل می‌دهد. سپندارمذ مظهر محبت و بردباری و تواضع اهورامزداست و در جهان جسمانی، ایزد بانوی موکل زمین و به همین دلیل، مونث و نماد زنان است. سپندارمذ موظف است همواره زمین را خرم و آباد و بارور نگه دارد. هر که به کشت و کار بپردازد و خاکی را آباد کند خشنودی سپندارمذ را فراهم کرده است. کلیه خشنودی و آسایش روی زمین به دست اوست. مانند خود زمین ، شکیبا و بردبار است و به ویژه مظهر وفا و اطاعت و صلح و سازش است. دیو ناخشنود و خیره سر «ترومئی تی» دشمن سپندارمذ است. به گفته ابوریحان بیرونی، این جشن با نام‌ «اسپندار جشن» در بین ایرانیان رایج بوده و مخصوص زنان بوده است که از شوهران خود هدیه دریافت می‌کردند، از این رو به آن «جشن مردگیران» نیز می‌گفتند. در باور ایرانى مرد داراى قدرت مردانگى و تفکر و خردورزى بیشترى است، در برابر آن زن نیز داراى مهر ورزى، عشق پاک، پاکدامنى و از خودگذشتگى فراوان ترى است که هر یک از این دو به تنهایى راه به جایى نبرده و حتى روند پویایى گیتى را هم به ایستایى مى کشانند. اگر مردان بدنه هواپیماى خوشبختى اند، زنان موتور آن اند که پیکره بى موتور و موتور بى بدنه هیچ کدام به تنهایى به اوج سعادت نمى رسند بلکه ذره اى حرکت و جنبش هم برایشان ناممکن است. بیدمشک گل مخصوص سپندارمذ است که در این روز بسیار کاربرد دارد. از دیگر ویژگی‌های این جشن پوشیدن لباس نو و کاشتن درخت است. هنوز هم این روز بین زرتشتیان محترم است و آنها به زنان و دختران خود و یا کسانی که دوستشان دارند هدیه می‌دهند و مانند بسیاری از مراسم ایرانی دور هم جمع می‌شوند، از میهمانان با تنقلات پذیرایی می‌کنند و ساعاتی را در شادی و محبت به یکدیگر می‌گذرانند. اهمیت این روز در ایران باستان پر اهمیت بوده و هر ساله برای آن جشن می گرفتند، اما متاسفانه امروزه به دلیل بی‌توجهی به این روز، والنتاین تا حدی توانسته خود را جایگزین سپندارمذگان ایرانی کند، روزی که پسران و دختران و همسران جوان برای همدیگر عروسک‌های پلیتی مربوط به همان سال را تهیه می‌کنند و در آن یک بسته کاکائوی تلخ، گل رز، شمع و کارت تزئینی می‌گذارند.